Ακόμη σ'αγαπώ Scorpions -- Still Loving You

Scorpions -- Still Loving You

Χρόνο, χρειάζεται χρόνο
Για να κερδίσω πίσω την αγάπη σου
Θα είμαι εκεί, θα είμαι εκεί
Η αγάπη μόνο η αγάπη
Μπορεί να φέρει πίσω την αγάπη σου κάποια στιγμή
Θα πολεμήσω, μωρό μου, θα πολεμήσω
Για να κερδίσω πίσω την αγάπη σου
Η αγάπη μόνο η αγάπη
Μπορεί να φέρει πίσω την αγάπη σου κάποια στιγμή
Θα είμαι εκεί, θα είμαι εκεί

Αν ξαναρχίζαμε
Από την αρχή
Θα προσπαθούσα να αλλάξω
Ό, τι σκότωσε την αγάπη μας
Η περηφάνεια σου έχτισε έναν τόσο ψηλό τοίχο, τόσο δυνατό
Που δεν μπορείς να τον διαπεράσεις
Υπάρχει άραγε καμμία ελπίδα
Να ξαναρχίσουμε

Ακόμη σ’ αγαπω
Θα προσπαθήσω μωρό μου, θα προσπαθήσω
Να ξαναεμπιστευτώ την αγάπη μου
Θα είμαι εκεί, θα είμαι εκεί
Αγάπη, η αγάπη μας
Δεν πρέπει να πεταχτεί στα σκουπίδια
Θα είμαι εκεί, θα είμαι εκεί
Ναι, το ξέρω ότι πλήγωσα την τιμή σου
Και ξέρω ότι πέρασες πολλά
Πρέπει να μου δώσεις μια ευκαιρία
Δεν είναι αυτό το τέλος
Ακόμη σ’ αγαπώ
Ακόμη σ’ αγαπώ
Χρειάζομαι την αγάπη σου
Ακόμη σε αγαπώ

Όταν Ήρθες Στη Ζωή Μου Scorpions- When You Came Into My Life

When you came into my life - SCORPIONS

Εσύ μου χαρίζεις το χαμόγελό σου
Ένα κομμάτι από την καρδιά σου
Μου δίνεις το αίσθημα που αναζητούσα
Μου δίνεις την ψυχή σου
Την αθώα αγάπη σου
Εσύ είσαι η μία που περίμενα
Την οποία περίμενα

Χανόμαστε σε ένα φιλί
Μία στιγμή στο χρόνο
Πάντα νέοι
Απλώς για πάντα,μόνο για πάντα ερωτευμένοι

Όταν ήρθες στη ζωή μου
Μου κόπηκε η ανάσα
Γιατί η αγάπη σου έχει βρεί το δρόμο της
στην καρδιά μου

Οοο, ααα
Οοο, ααα

Με κάνεις να ονειρεύομαι
με το βλέμμα των ματιών σου
Μου δίνεις το αίσθημα που λαχταρούσα
Θα ήθελα να σου δώσω τη ψυχή μου
Όλη τη ζωή μου
Γιατί είσαι η μία που περίμενα
Την οποία περίμενα για τόσο πολύ καιρό

Όταν ήρθες στη ζωή μου
Μου κόπηκε η αναπνοή
Και ο κόσμος σταμάτησε να γυρνάει
Για την αγάπη σου
Όταν ήρθες στη ζωή μου
Μου κόπηκε η αναπνοή
Γιατί η αγάπη σου έχει βρεί το δρόμο της
Στην καρδιά μου
Μέσα στην καρδιά μου

Απλά για πάντα ερωτευμένοι



When you came into my life - SCORPIONS

Ερωτικό ποίημα των Ίνκας

Που είσαι εσύ που μου 'χεις κλέψει την ψυχή;

Που είσαι,κύριε της καρδιάς μου;

Ποιος, χωρίς οίκτο, έσβησε το μονοπάτι σου;

Μήπως στο χώμα το ελαφρύ έχεις θαφτεί;

Ούτ' ένα δάκρυ δεν υπάρχει πια στα μάτια μου,

Εξαντλήθηκαν

Μονάχα η ηχώ στον πόνο μου αποκρίνεται

Και το αίμα μου,σταλαματιά-σταλαματιά στερεύει

Έλα, ας τρέξουμε,κι οι δύό μαζί, χέρι με χέρι

Ξοπίσω απ'τη ζωή,

Την ευτυχία ακολουθώντας

Κι ας επιστρέψουμε στη γη νεκροί 

τρέχα-φύγε

ΜΑΝΑ  ΠΟΥ ΖΩ

  

 Τρέχα φύγε-

φύγε φίλε μακριά.

Μακριά ειν' η χαρά !

Μία πέφτω μια κινώ 
μία σπαράζω μια γελώ
τρέχω φεύγω και κομπάζω
πάω και πίσω δεν κοιτάζω

Τρέχα φύγε- 
φύγε φίλε μακριά.
Μακριά ειν' η χαρά.!

Τρέχω φεύγω κι’ όλο πάω
αγάπες κι όρκους προσπερνάω 
πίσω αφήνοντας σημάδια
της ψυχής μου τα ρημάδια.

Τρέχα φύγε- 

φύγε φιλέ μακριά.
Μακριά ειν' η χαρά ! 

Τρέχω φεύγω κι’ όλο πάω
γέρνω και παραπατάω
κι’ όλο εμπρός τα πίσω έχω
εκουράστηκα να τρέχω

Απόγνωση

Απόγνωση

Θρηνείς και σκούζεις, τι το όφελος,
τη δίνη της μοίρας δεν μπορείς,
μήτε ν' αλλάξεις, μήτε υπόσχεση να πάρεις
για ένα μακάριο τέλος.

Το σήμερα, το αύριο, το χθες, 
σε χρόνους μέλλοντες θα ζήσουν, 
τάχα κι' αυτά που τώρα λες,
δεν τ' άπαν κάποιοι άλλοι πριν να σβήσουν;

Τι είναι αυτή άραγε αυτή η μοίρα, που ακόμα και σήμερα, στην εποχή 
του απόλυτου ορθολογισμού επιβιώνει στο πίσω μέρος του μυαλού μας;
Διαισθανόμαστε άραγε με κάποιον τρόπο 
ότι η ζωή μας είναι προκαθορισμένη ή μήπως έχουμε επινοήσει μία παρηγοριά 
για τις αποτυχίες μας;

Ένα Σουμεριανό ποίημα περίπου 4041 ετών

Στα τέλη του 19ου αιώνα βρέθηκε στη Νιπούρ " σημερινό Ιράκ " σ' ανασκαφή, το μεγαλύτερο μέρος από τις σουμεριακές. πινακίδες

Ένα όμως εύρημα από πηλό χρονολογημένο το 2037 π.Χ., θεωρείται το παλαιότερο ερωτικό ποίημα στον κόσμο!
Ένα Σουμεριανό ποίημα περίπου 4041 ετών

Γαμπρέ, αγαπημένε της καρδιάς μου,

σαν το μέλι γλυκιά είναι η ομορφιά σου.

Λιοντάρι, αγαπημένο της καρδιάς μου με μάγεψες.

'Ασε με να σταθώ τρέμοντας, μπροστά σου,

να σε αγγίξω με το χάδι μου.

Το χάδι μου είναι ακριβό,

πιο απολαυστικό είναι από την ομορφιά.

Σαν το μέλι με το γάλα.

Γαμπρέ, πες στη μητέρα μου,

θα σου δώσει λιχουδιές.

Στον πατέρα μου, θα σου δώσει δώρα.

Τη ψυχή σου να ζωντανέψω, ξέρω.

Γαμπρέ κοιμήσου στο σπίτι μας ως την αυγή,

τη καρδιά σου ξέρω πως να ευχαριστήσω.

Λιοντάρι κοιμήσου στο σπίτι μας ως την αυγή.

Εσύ, επειδή μ' αγαπάς, κύριέ μου,

κύριε προστάτη μου, Σουσίν μου,

εσύ που ευφραίνεις τη καρδιά του Ενλίλ,

άγγιξέ με, με το χάδι σου...

Η ποίηση ήταν πάντα συνδεδεμένη με τα συναισθήματα του ανθρώπου. Και τι θα μπορούσε να εκφράσει καλύτερα παρά τον Ερωτα??
Ακόμα και μέχρι σήμερα όμως η αρχαία ερωτική ποίηση συναρπάζει, καθώς αποκαλύπτει πτυχές των ανθρώπων που ίσως δε γνωρίζαμε.

Στα έγκατα του Άδη

,,,,,,, 

                                     

Σεργιάνι βγαίνει ο καημός
νύχτες δίχως φεγγάρι 
φορά τα ράσα κι ο λυγμός
δένει σφικτό ζωνάρι

Κρυφά στα χέρια του κρατά 
του πόνου τα νυστέρια 
και όλα σου τα κρίματα
μ'ακούμπησε στα χέρια

              

Και σεργιανά στα σκοτεινά 
στα πλάνα σου τα μάτια 
που μ' έκλεισαν παντοτινά 
και σκόρπισα κομμάτια

Της τύχης μου τα βήματα 
μπλεχτήκανε κουβάρι
δεμένα μαύρα νήματα 
στου πόνου το νταμάρι

Ύπνε π' απλώνεις τα φτερά
σκύψε να μ' αγκαλιάσεις 
τα κάλπικα τα δολερά 
φιλιά της να σκεπάσεις

                                                                     

Γιατί με σέρνουν σε γκρεμό 
στης λήθης το πηγάδι
που εκεί δεν έχει γυρισμό
στα έγκατα του Άδη 

http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Poems&act=details&poem_id=264441